Пра аліўе [31 Dec 2009|10:01pm] browar_dryhvy Меў я дзеда. Нармальны быў дзед. Вайну прайшоў, медалі меў, у канцлагеры пад Шаўлямі сядзеў, удзельнічаў там у паўстаньні зьняволеных. І заслужаным настаўнікам БССР быў, і аўтарам падручнікаў, па якіх у школе вучыліся. Але ў адносінах з блізкімі і роднымі дзед быў трохі арыгіналам. Доўга не хацеў жаніцца з бабуляю, нават калі ў іх ужо была дачка. Потым на вясельлі гэтай самай дачкі пачаў казаць яе мужу, якая яна кепская, з чаго ўзьнік скандал і сьлёзы. На вясельле другой дачкі проста не прыйшоў. Фтаком вот ключэ. І апошнім сваім учынкам ён таксама "выдзяліўся з масы". Ён памёр 31 сьнежня а 5-й гадзіне ўвечары. Маўляў, што, катлет нарабілі? Курыцы насмажылі? Наце вам падаруначак-віншаваньне. Да чаго я гэта? Проста так. Не хацелася спаміць фрэндстужку ялінкамі і сантаклаўсамі. Пагаліцца мне перад Новым Годам, ці не? Ужо з тыдзень не галіўся.  Са сьвятам, вопшчэм. Смачнага вам аліўе. 1 comment|post comment

З Новым годам! [31 Dec 2009|09:34pm] alesarkush Пішу гэтыя віншаваньні з апошніх вольных хвілінаў! Зараз у мяне забяруць кампутар! Могуць нават і зламіць. :) Усім казачнай, чароўнай сустрэчы і знаёмства! post comment

С новым годом! И Динамо - чемпион! [31 Dec 2009|07:49pm] mirritil Только пришёл домой, вернувшись из Давоса, где мы увидели, как впервые в истории беларусская хоккейная команда выиграла значительный трофей - Кубок Шпенглера. Фотки будут позже, после новогодней лихорадки, а пока только фотка на телефон из твиттера и видео церемонии награждения Поздравляю! Пусть у вас всё будет ещё лучше, чем у Динамо! :) post comment

не письма [31 Dec 2009|08:07pm] dizay Даже при норд-норд-весте, мой принц, по полету я способна отличить Розенкранца от Гильденстерна. *** Однако, скажите, мой принц, кто же всё-таки из нас Розенкранц, а кто Гильденстерн? Потому что Офелия, дура, сожрала нашу монетку, и мы теперь не можем решить этот вопрос обычным способом. Фелька, плюнь! Плюнь, кому говорят! *** Мой принц, ужасные известия! Офелия, дура, утопилась! Нам нужны носилки, акваланг и топор, а ещё целый новый мир и пару коньков в придачу. Коньков можем взять лошадками. *** — Скажите, сударь, а вы бы предпочти смерть на виселице или под ножом гильотины? — Ой, я не знаю, всё такое пафосное... Мне очень сложно выбирать. — Не беспокойтесь, сударь, у нас есть один замечательный и верный способ! Где же она?.. Где же наша... Фелька! Дура! Плюнь немедленно! — Офелия утопилась, мой господин! — Нет, я так не играю. *** Я тут начитался психотестиков, мрачно говорил Розенкранц, там пишут, что мне нужно идти работать матерью Терезой, или врачом, или педагогом, потому что из меня энергия хлещет, как кровь из Архимеда под копьём римского легионера, и её нужно обязательно куда-то направить. Потому что иначе пассивный её расход превратится во неподъёмную лень и абсолютное безразличие. Или наоборот, накопится и разорвёт. Я сгусток энергии, кричит Розенкранц, она пульсирует во мне, я прямо-таки энергоблок! Четвёртый энергоблок Чернобыльской АЭС, если продолжить эксперимент и вовремя не остановить реакцию, оно же ёбнет! Ёбнет, обязательно ёбнет, тихо приговаривал Гильденстерн, глядя Розенкранца по голове. *** Хлопнул рюмашку, хлопнул шариков на защитной упаковке, хлопнул по попе девушку, хлопнул в ладоши, всё равно чего-то не хватает. И Розенкранц, идя по улице, трогательно цепляется за руку Гильденстерна, а тот обещает ему купить билет на корабль и петушка на палочке. *** Пока Розенкранц и Гильденстерн наперегонки бегали вверх и вниз на лестницам цирка, Гамлет играл на саксофоне. Правда, потом Розенкранц захотел всё время бегать только вверх, а Гильденстерн — только вниз. Гамлет играл на саксофоне. Розенкранц нашёл санки и скатывался на них по ступенькам вниз, Гильденстерн нашёл альпеншток и его помощью забирался по ступенькам наверх. Гамлет играл на саксофоне. Посреди лестницы Розенкранц столкнулся с Гильденстерном, упустил санки, тот выронил альпеншток, и они опять забыли, кто есть кто. Гамлет завернул саксофон в платье Офелии, положил его под голову и уснул. *** Кто-то из них предложил решить вопрос об именах с помощью монетки. Они запустят её по лестнице, и, когда она упадёт на арену цирка, спросят Гамлета: «Ну? Что там?». Гертруда припала к кубку с отравленным вином и всё пила, и пила. И не могла утолить жажду, и не могла осушить его до дна. Спустя четыре часа семнадцать минут и восемь секунд монетка всё прыгала вниз по ступенькам, и в какой-то момент им стало казаться, что лестница — бесконечна... *** Монетка, которую вы хотите использовать для принятия случайного верного решения, должна быть правильной, уверяют нас ученые-синергетики. Какая-нибудь бездарная, никчёмная монетка не способна взять на себя всю ответственность и сработать точкой бифуркации. Самые правильные монетки уже много веков выпекает булочная дедушки Йоханссона. Рецепт их таков: смешать все ингредиенты, не забыв про имбирь, растереть тесто, раскатать его. В рюмку налить текилки, текилку выпить, рюмкой наделать много кружочков из теста, запечь в заднице дракона. Взять полученную монетку, задать вопрос, подбросить, поймать на лету и съесть, не дожидаясь её решения. 1 comment|post comment

"Ну... за единение" [31 Dec 2009|08:07pm] minsk_by [thorindwarf] Администрация Минскбая в лице отдельных его модераторов поздравляет всех сообщников с Новым годом желает счастья в личной жизни Пух:)Всех с Новым годом.

[31 Dec 2009|06:41pm] nil_la в жж поздравления, подытоживания и посты российской оппозиции с телефонов из ментовских автозаков - чувакам похоже встречать нг в каталажке ( и в их числе 82-летняя правозащитница Алексеева)... Всем веселого, теплого и здорового и любвеобильного и удачного года! 1 comment|post comment

віншую з Новым годам! [31 Dec 2009|07:30pm] franak Новы 2010 год будзе, абавязкова будзе лепшы за папярэдні. Зычу кожнаму з вас знайсьці сваё шчасьце. Плёну у працы, радасьці у асабістым. А усім нам, хто змагаецца за свабоду, жадаю хутчэйшай перамогі. Каб мы з чыстым сумленьнем перагарнулі гэтую сумную старонку найноушай гісторыі і пачалі будаваць новую Беларусь! Маладым і закаханым жадаю моцных узаемных пачуцьцяу. Каханьне акрыляе! Жадаю ні у чым сябе не абмяжоуваць і жыць напоуніцу! Опубликовано с мобильного портала www.ljmob.ru 5 comments|post comment

Гліняны Вялес-2009 [31 Dec 2009|07:18pm] alesarkush ШОРТ-ЛІСТ ЛІТАРАТУРНАЙ ПРЭМІІ "ГЛІНЯНЫ ВЯЛЕС-2009" 1. Уладзіслаў Ахроменка, Максім Клімковіч. Праўдзівая гісторыя Кацапа, Хахла і Бульбаша. Галіяфы. (проза) 2. Віктар Казько. Бунт незапатрабаванага праху. Логвінаў. Кнігарня "Наша Ніва". (проза) 3. Уладзімір Някляеў. Цэнтр Еўропы. Медысонт. Бібліятэка Саюза беларускіх пісьменнікаў "Кнігарня пісьменніка". (проза) 4. Міхась Скобла. Акно для матылькоў. Про Хрысто. (паэзія, літаратурная эсэістыка) 5. Андрэй Федарэнка. Нічые. Мастацкая літаратура. (проза) 10 comments|post comment

сёньняшнія фоткі [31 Dec 2009|06:54pm] alesarkush post comment

Год 2009. Падвесьці рысу. [31 Dec 2009|06:48pm] franak Я правёу 2009 год у няволі. Адчуу на уласнай скуры, што ёсьць беларуская армія. Мяне ламалі, гнялі, пагражалі, спрабавалі купіць. Выстаяу. Некаторыя блізкія сябры мне здрадзілі. Затое я займеу шмат новых. Стау бліжэйшы да людзей, цяпер ведаю, як заваяваць іх галасы. А вось рэжым не зьмяніуся, якія б дыфірамбы не сьпявау Мілінкевіч. Наадварот, пасуровеу, пахітрэу, разьвёу і Расею, і Эуропу, і частку апазыцыі. Затое цяпер многае стала ясна. Опубликовано с мобильного портала www.ljmob.ru 4 comments|post comment

Through The Past Darkly [31 Dec 2009|05:40pm] alesarkush Схадзіў на сядзібу. Пайшоў адмыслова ўздоўж Палаты. Прыгажосьць! Даўно не было такога казачнага Новага году. Фатаграфаваў на сваю кішэнную мыльніцу. Накарміў Жуля і Рудага. Быў у іх сёньня сьвяточны стол. У садзе бела. Ніводнага сьледу. Дзьвіна - проста мэдычны бінт: бяры і прыкладай да раны. Сафійка - як прывід праз падаючы сьнег. У вушах музычным фонам ролінгі - слухаў паўдня. Запаліў камін. У вагні бачыў дзіўныя малюнкі. Вяртаўся, было ўжо цёмна. Далёка сьвяцілася Сафійка. post comment

Бедные [31 Dec 2009|05:39pm] dziuba У японцев, австралийцев и новозеландцев следующий праздник только через год. post comment

Айб! Бен! Гім! [31 Dec 2009|04:45pm] magdalena_jo_jo Прамінулы год адзначыўся для мяне двума дасягненьнямі. Першае: я начавала на лецішчы з адчыненым акном. І другое: я здымала маску і выцягвала з роту рэгулятар пад вадой на глыбіні чатырох мэтраў :) Калі зь першым усё зразумела (ну страшна спаць адной, мяркуй, у чыстым полі), то па другім трэба патлумачыць. Уявіце сабе, што вы - айб! бен! гім! - магічным чынам ператвараецеся ў рыбу. І цяпер можаце бачыць пад вадой, як рыба, дыхаць пад вадой, як рыба, апусьціцца на дно, як рыба, і назіраць, як звычайныя людзі боўтаюць ля паверхні нагамі, ня ў змозе далучыцца да вас. Начапіць балон за сьпіну і даць нырца ў глыбіню - усё адно што адрасьціць крылы і паляцець; мяркуй, перарадзіўся наноў у новай якасьці. І вось ты рыба на глыбіні - і тут - эрэк! ую! чорс! - трэба зноўку ператварыцца ў чалавека бяз зроку, без паветра, не прыстасаванага для жыцьця пад вадой. А на паверхню - нельга: лёгкія разарве паветра і лопнуць барабанныя перапонкі (натуральна, чатырох мэтраў і басэйна гэта ня тычыцца, але я кажу пра агульнае правіла). А потым зноўку - айб! бен! гім! - трэба з чалавека ператварыцца на рыбу! Уражаньняў ад такіх інкарнацый стае на ўсё жыцьцё. Астатняе на фоне згаданай магіі - уважаць за дасягненьні проста сьмешна. Ай, кіньце, якія дасягненьні могуць быць на паверхні. Усё, я паплыла. Айб, бен, гім! 2 comments|post comment

З адступаючым, або што я рабіў у 2009 годзе [31 Dec 2009|04:28pm] gwlan Пачалося ўсё далёка не ў Беларусі і нават ня ў гэтым вымярэньні. Мы зьелі зь сяброўкай грыбы, і пад шум адкрыванага шампанскага выпалі з агульнага кантэксту сьвята, ачмурэўшы хутчэй, чым усе навокал пасьпелі панапівацца. На нас, што праўда, пакрыўдзіліся – не маглі дараваць, што іх абышлі так нахабна, а галоўнае - неўпрыкмет, з адрывам ад калектыву. Нікому зь іх і дагэтуль, відаць, не прыйшло на цям, што ў той дзень мы ўвасобілі мару Гарбачова і ажыцьцявілі на практыцы сухую дактрыну. Мне бачыліся тады лазурнае мора, Вялікі Каралавы Рыф і рыбы ўсіх формаў і адценьняў. Яны пераліваліся як звонку, так і ўнутры. Дзіва што. Усё цячэ, усё зьмяняецца. Але гэта быў ня ронтгенаўскі зрок – гэта было пранікненьне ў саму сутнасьць, узьяднаньне зь ёй у адно цэлае. Потым нехта разьліў вясёлку, і ўсё ў ёй паперапэцкалася. Мне зьнянацку закарцела ў цёплыя краі. І я рвануў дадому. Адзін, аўтаспынам, у – 20, пад завіруху, па пустых сьвяточных тарсах. Ледзь не адмарозіў сабе ногі, потым скокнуў з моста, двойчы ўпіўся сыропам і дазнаўся ўсю праўду пра агрэсіўныя шпалеры. Вочы імкнуліся кожнае глядзець пад розным ракурсам, ад чаго рэчаіснасьць неймаверна скажалася або наадварот набывала свае правільныя абрысы. Затым чамусьці надышоў канец 4 курсу, перамога ў навуковай канфэрэнцыі і літаратурным конкурсе, здача дзяржіспытаў і шалёнае падарожжа ў Эўропу. Ніколі не забуду аднаго мурына пад Пізай: мы выпадкова выйшлі на платны пляж, заціснутыя паміж зыбучым пяском і вусьцішшу начнога мора, разгубленыя і сасьмяглыя, стомленыя і бяз доступу да прэснай вады. Мурын згадіўся напоўніць нам бутэлькі, і мы падарылі яму капеечны сувэнір зь Піцеру. Але ён вельмі яму абрадаваўся. Вочы ў мурына былі шчырыя, яны блішчэлі ў цемры, і было ў іх нешта, што адразу парадніла нас: разуменьне таго, што мы тут чужынцы, амаль такія, як і ён сам. Потым была ўкраінская вясёлка, дзе я захварэў на дыярэю, але наведаньне якой штосьці зрушыла ўва мне і забыла паставіць на мейсца. Прыехаўшы ў Менск, я выправіўся ў нацыянальную бібліятэку і выпадкова сустрэў у мэтро слаба мне знаёмую дзяўчыну, якую чамусьці адразу пакахаў. Цэлы месяц прайшоў у амаль безупынным наркатычным чадзе. Па старой традыцыі я накарміў яе грыбамі – і перад намі разгарнулася ўсё жыцьцё: не, гэта было не сьвятло ў канцы тунэля альбо перадсьмяротная мітусьня думак, калі ўсё жыцьцё праносіцца перад табой за момант вока (аднойчы я быў блізкі, каб пабачыць гэты кароткамэтражны фільм - ледь не задыхнуўся, робячы інгаляцыю ў паліклініцы). Жыцьцё менавіта разгарнулася перад намі – у вялізны мацярык, кшалту Пангеі або Гандваны, дзе мы нарэшце налучылі адно на аднаго пасьля тысячагадовых блуканьняў і марных чаканьняў Гадо, і нашы дарогі, доўгія і пакручастыя, сьвяціліся ў навакольнай цемрадзі космасу, як электрычныя вугры, як трасіруючыя кулі, як навагоднія гірлянды, як Млечны Шлях і Туманнасьць Андрамэды. Той месяц урэшце сышоў на не, яна мяне кінула, я стаў бухаць, нават хацеў скінуцца з даху, але праваліўся на першым жа паверсе і зрэшты супакоіўся. Магчыма, я нават нешта зразумеў: за той вечар, гэты год, сваё ўжо няскончанае жыцьцё. Магчыма, штосьці ў такім духу: жыцьцё – гэта вечныя пошукі, але вечнасьць занадта кароткая, каб марнаваць яе на пагоню за міражамі. Хандра – гэта штука непатапляльная. Але непатапляльная, як Тытанік. post comment

пра вынікі [31 Dec 2009|04:06pm] urban_survivor агульныя вынікі хай падводзяць нашчадкі пасьля таго, як я ўжо памру, а я пакуль што не адчуваю, што дайшоў да нейкага чэкпойнта, і рады гэтаму, у прынцыпе. З 2010, каго гэта тычыцца! ;) 1 comment|post comment

[31 Dec 2009|04:20pm] feduta Нет, декабристы, не будите Пути... Тьфу! Герцена не будите! Остальное мало интересно. 2 comments|post comment

У Петрапаўлаўску-Камчацкім даўно поўнач [31 Dec 2009|03:10pm] forever_live [ mood | hopeful ] Дык віншую вас ўсіх з надыходзячым годам. Хай ён будзе лепш за мінулы, хай усё будзе добра! Да сустрэч у наступным годзе! 4 comments|post comment

Што б ні казалі, а Новы Год - гэта сапраўднае свята. З надыходзячым! :) [31 Dec 2009|07:57am] barilotti Учора ўвечары мы выехалі з дому, а там... ( Пад катам - яшчэ здымкі з маёй учорашней прагулкі. :) ) 4 comments|post comment

С Новым годом! [31 Dec 2009|02:44pm] web_man_zj Итак, дорогие мои френды, настало время традиционно в ЖЖ подвести итоги уходящего года лично для меня. Начался 2009 год для меня не лучшим образом, ничего радостного и замечательного небыло не в его первые дни, ни в его первой половине. Всё себе серенько и банально, единственное маленькое достижение и радость для меня тогда была - получение водительских прав. А вот вторая половина года куда более разнообразна на хорошие и плохие события. Начнём с хорошего. Доход мой с августа меяца стал исчисляться несколькими тыячами условных единиц в месяц, что не могло не радовать совсем ещё недавно грязного пролетария, работающего на заводе во время кризиса и перебивающегося с копейки на копейку. Я многое узнал, многое понял, многому научилс за эти месяцы - ранее эта сфера деятельности для меня была непостижимой, теперь стала приносить хорошие деньги и я полюбил Интернет так, как никогда ранее. Но хорошее обычно чередуется с плохим, особенно в моей жизни. И вот, я залетаю в ментовку по статье хулиганство, и не смотря на то, что я оплатил ущерб более 600 баксов, мне сейчас светит срок, хотя это меня не сильно пугает, но никак не может радовать. В декабре потерял очень близкого человека, и настал на всё большой похуизм. Ну да ладно, конечно, есть ряд нюансов, весьма плохих, но в целом многие моему нынешнему положению могут завидовать, в том числе и я бы захотел оказаться с моими проблемами год назад. Несмотря на всё у меня есть все основания смотреть в будущее с оптимизмом, как никогда ранее, что я и делаю. Вам желаю в этом году всего самого пиздатого и не залетать в косяки. С Новым годом! 4 comments|post comment

Наша Ніва за 2009 год на Камунікат.org [31 Dec 2009|01:06pm] smi_by [kamunikat] Наша Ніва за 2009 год Паведамленне пра правядзенне Нацбанкам разавай дэвальвацыі рубля на 20,5% з’явілася ўвечары 1 студзеня. Акурат тады, калі большасць беларусаў адпачывала. Упраўленне інфармацыі галоўнага банку краіны паведаміла, што з 2 студзеня афіцыйны курс даляра ЗША будзе ўсталяваны на ўзроўні 2650 Br (на +20,45%, быў 2200 Br), еўра — 3703 Br (быў 3077,14), расійскага рубля — 90 рублёў 16 капеек (быў 76,89). Адначасова Нацбанк заявіў пра пераход да выкарыстання механізму прывязкі курсу беларускага рубля да кошыку замежных валют — даляр ЗША, еўра і расійскі рубель. Людзі кінуліся ў абменнікі, але там валюты ўжо не прадавалі. Тады людзі ў першы дзень адкрыцця крамаў кінуліся скупляць патрэбшчыну і непатрэбшчыну — найперш бытавую тэхніку. Болей... post comment

navigation [ viewing | most recent entries ] [ go | earlier ]